ban1

 
 

KOMUNIKAT BISKUPA DIECEZJALNEGO EDWARDA DAJCZAKA

 

 

Siostry i Bracia, drodzy Diecezjanie,

ogłoszony w dniu 19 września 2015 r. komunikat Nuncjusza Apostolskiego w Polsce jest krótki: „Ojciec Święty Franciszek przyjął rezygnację bp. Pawła Cieślika z pełnienia posługi biskupa pomocniczego diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej, złożony zgodnie z kan. 411 i kan. 401 § 1 Kodeksu Prawa Kanonicznego". Tę wiadomość przekazałem już w zeszłą niedzielę podczas diecezjalnej pielgrzymki do Sanktuarium Matki Bożej Bolesnej w Skrzatuszu, gdzie podziękowaliśmy Biskupowi Pawłowi za Jego pasterską posługę w naszej diecezji.

Jako diecezjanie znamy dobrze Biskupa Pawła. W ubiegłym roku świętowaliśmy Jego złoty jubileusz kapłaństwa, a w tym roku 20. rocznicę sakry biskupiej. Był wikariuszem, studiował Pismo święte na KUL-u, w Strasburgu i w Rzymie, potem był wykładowcą biblistyki w Paradyżu, Szczecinie i Koszalinie, wicerektorem i rektorem WSD w Szczecinie. Jako dewizę życia biskupiego Biskup Paweł obrał słowa z Ewangelii wg św. Łukasza: „Posłał mnie, abym głosił Dobrą Nowinę" i przez te lata pasterskiej posługi niósł orędzie ewangelii do każdego człowieka, ludzi różnych instytucji, mieszkający na wsi i wmieście, dzieci i młodzieży, chorych i w podeszłym wieku. Każdy z nas ma również swoje wspomnienia ze spotkań z Biskupem Pawłem: z wizytacji pasterskich, bierzmowań, pielgrzymek, wizyt w szkołach oraz szpitalach i moglibyśmy dać piękne świadectwo jego oddania Kościołowi oraz żywego zainteresowania człowiekiem i jego problemami.

Za wszystkie lata wiernej służby Bogu i ludziom, za postawę wiary, za miłość do Kościoła i diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej, dzisiaj w imieniu całej diecezji mówię Księdzu Biskupowi Pawłowi z serca płynące Bóg zapiać!

Gdy Biskup Paweł przechodzi na emeryturę nie oznacza to, że odchodzi z diecezji. Prosimy już teraz, aby pozwolił nam mimo jego słabszego zdrowia i zmęczenia - nadal cieszyć się Jego radą pomocą i życzliwością. Kapłanów, siostry i braci zakonnych oraz wszystkich wiernych proszę pokornie o wdzięczną modlitwę za nowego Biskupa Seniora. Będziemy się modlić o jego zdrowie i  błogosławieństwo, aby na miarę możliwości był z nami, w całym bogactwie swojej osobowości i biskupiego doświadczenia.

+Edward Dajeczak

Biskup Koszalińsko-Kołobrzeski

 

 

 

 

 

 

____

Wszyscy kapłani będą mogli w Roku Jubileuszowym Miłosierdzia rozgrzeszyć z grzechu aborcji…

List Papieża Franciszka przed Jubileuszem Miłosierdzia


Czcigodny Brat
Abp Rino Fisichella
Przewodniczący Papieskiej Rady
ds. Krzewienia Nowej Ewangelizacji

Zbliżający się Nadzwyczajny Jubileusz Miłosierdzia pozwala mi zwrócić uwagę na kilka kwestii, które chcę poruszyć, by obchody Roku Świętego mogły być dla wszystkich wierzących prawdziwym momentem spotkania z miłosierdziem Boga. Pragnę bowiem, aby Jubileusz był żywym doświadczeniem bliskości Ojca, niejako dotknięciem ręką Jego czułości, aby wiara każdego wierzącego umocniła się, a tym samym jego świadectwo stawało się coraz bardziej skuteczne.

Myślę przede wszystkim o wszystkich wiernych, którzy w poszczególnych diecezjach lub jako pielgrzymi w Rzymie będą przeżywali łaskę Jubileuszu. Pragnę, by jubileuszowy odpust był dla każdego autentycznym doświadczeniem miłosierdzia Bożego, które wychodzi wszystkim naprzeciw z obliczem Ojca, który przyjmuje i przebacza, całkowicie zapominając popełniony grzech. Aby przeżyć i uzyskać odpust, wierni mają odbyć krótką pielgrzymkę do Drzwi Świętych, otwartych w każdej Katedrze i w kościołach wyznaczonych przez Biskupa diecezjalnego, a także w czterech Bazylikach Papieskich w Rzymie, na znak głębokiego pragnienia prawdziwego nawrócenia. Jednocześnie rozporządzam, by w sanktuariach, gdzie zostały otwarte Drzwi Miłosierdzia, i w kościołach, które tradycyjnie są uznawane za Jubileuszowe, była możliwość uzyskania odpustu. Ważne jest, aby ten moment był połączony przede wszystkim z Sakramentem Pojednania i uczestnictwem w Mszy św. oraz refleksją nad miłosierdziem. Konieczne będzie, by tym celebracjom towarzyszyło wyznanie wiary i modlitwa za mnie oraz w intencjach, które noszę w sercu dla dobra Kościoła i całego świata.

Myślę też o osobach, które z różnych powodów nie będą mogły udać się do Świętych Drzwi, przede wszystkim o ludziach chorych, starszych i samotnych, którzy często nie są w stanie wyjść z domu. Dla nich będzie wielką pomocą przeżywanie choroby i cierpienia jako doświadczenia bliskości z Panem, który w tajemnicy swojej męki, śmierci i zmartwychwstania wskazuje główną drogę pozwalającą nadać sens bólowi i samotności. Przeżywanie z wiarą i radosną nadzieją tego momentu próby, poprzez przyjęcie komunii św. lub uczestniczenie w Mszy św. i w modlitwie wspólnotowej, również za pośrednictwem różnych środków przekazu, będzie dla nich sposobem uzyskania jubileuszowego odpustu. Myślę też o więźniach, którzy doświadczają ograniczenia wolności. Jubileusz zawsze stanowił okazję do wielkiej amnestii, obejmującej bardzo wiele osób, które choć zasługują na karę, uświadomiły sobie jednak, że to, co uczyniły, było niesprawiedliwe, i szczerze pragną na nowo włączyć się w życie społeczeństwa, wnosząc w nie swój uczciwy wkład. Niech do nich wszystkich dotrze w konkretny sposób miłosierdzie Ojca, który chce być blisko ludzi najbardziej potrzebujących Jego przebaczenia. W kaplicach więziennych będą oni mogli uzyskać odpust, a kiedy będą przechodzili przez drzwi swojej celi, kierując myśli i modlitwę do Ojca, niech za każdym razem ten gest oznacza dla nich przejście przez Drzwi Święte, ponieważ miłosierdzie Boże, które potrafi przemienić serca, jest również w stanie przeobrazić kraty w doświadczenie wolności.

Prosiłem, by Kościół odkrył w tym czasie jubileuszowym bogactwo zawarte w uczynkach miłosierdzia co do ciała i duszy. Doświadczenie miłosierdzia staje się bowiem widzialne w świadectwie konkretnych znaków, jak uczył nas sam Jezus. Za każdym razem, kiedy wierny sam wykona jeden lub kilka z tych uczynków, z pewnością otrzyma jubileuszowy odpust. Wiąże się z tym zaangażowanie w życie miłosierdziem, aby otrzymać łaskę pełnego i głębokiego przebaczenia mocą miłości Ojca, który nikogo nie wyklucza. Będzie to więc pełny odpust jubileuszowy, owoc samego wydarzenia, które jest celebrowane i przeżywane z wiarą, nadzieją i miłością.

Jubileuszowy odpust można będzie uzyskać również dla zmarłych. Jesteśmy z nimi związani świadectwem wiary i miłości, które nam zostawili. Tak jak pamiętamy o nich podczas Mszy św., tak też możemy, w wielkiej tajemnicy świętych obcowania, modlić się za nich, aby miłosierne oblicze Ojca uwolniło ich od wszelkich pozostałości winy i by mógł On przygarnąć ich do siebie w nieskończonej szczęśliwości.

Jednym z poważnych problemów naszych czasów jest z pewnością zmodyfikowany stosunek do życia. Bardzo rozpowszechniona mentalność doprowadziła do utraty należytej wrażliwości indywidualnej i społecznej na kwestię przyjmowania nowego życia. Dramat aborcji przeżywany jest przez niektóre osoby ze świadomością powierzchowną, jakby niemal nie zdawały sobie sprawy z tego, jak wielkim złem jest ten akt. Wiele innych natomiast, choć przeżywa ten moment jako porażkę, uważa, że nie mają innej drogi. Myślę w szczególności o wszystkich kobietach, które poddały się aborcji. Dobrze znam uwarunkowania, które doprowadziły je do podjęcia tej decyzji. Wiem, że jest to dramat egzystencjalny i moralny. Spotkałem wiele kobiet, które nosiły w sercu blizny pozostawione przez ten ciężki i bolesny wybór. To, co się wydarzyło, jest głęboko niesłuszne; jednakże tylko wtedy, gdy zrozumie się to w prawdzie, można nie stracić nadziei. Przebaczenia Bożego nie można odmówić nikomu, kto żałuje, zwłaszcza jeśli ze szczerym sercem przystępuje do Sakramentu Spowiedzi, by pojednać się z Ojcem. Również z tego powodu postanowiłem, mimo wszelkich przeciwnych rozporządzeń, upoważnić wszystkich kapłanów w Roku Jubileuszowym do rozgrzeszenia z grzechu aborcji osób, które jej dokonały, żałują tego z całego serca i proszą o przebaczenie. Niech kapłani przygotują się do tego wielkiego zadania, by potrafili łączyć słowa szczerego przyjęcia z refleksją, która pomoże zrozumieć popełniony grzech oraz wskaże drogę autentycznego nawrócenia, by pojąć prawdziwe i wielkoduszne przebaczenie Ojca, który wszystko odnawia swoją obecnością.

Ostatnia uwaga dotyczy tych wiernych, którzy z różnych powodów uważają za stosowne chodzenie do kościołów, w których posługują kapłani z Bractwa św. Piusa X. Ten Jubileuszowy Rok Miłosierdzia nie wyklucza nikogo. Niektórzy współbracia biskupi z różnych stron opowiadali mi o ich dobrej wierze i praktykowaniu sakramentów, z czym łączy się jednak dyskomfort życia w trudnej z duszpasterskiego punktu widzenia sytuacji. Ufam, że w bliskiej przyszłości będzie można znaleźć rozwiązania pozwalające przywrócić pełną jedność z kapłanami i przełożonymi Bractwa. Tymczasem, powodowany potrzebą zabiegania o dobro tych wiernych, rozporządzam i postanawiam, że osoby, które w Roku Świętym Miłosierdzia przystąpią do Sakramentu Pojednania u kapłanów z Bractwa św. Piusa X, otrzymają ważne i zgodne z prawem rozgrzeszenie.

Ufając we wstawiennictwo Matki Miłosierdzia, zawierzam Jej opiece przygotowania do tego Nadzwyczajnego Jubileuszu.


papież Franciszek


Watykan, 1 września 2015 r.









---

Msza św. na rozpoczęcie nowego roku szkolnego 

zostanie odprawiona w niedzielę 6 września o godz. 12.30

 

Podczas Mszy św. poświęcenie tornistrów i przyborów szkolnych.

Okazja do spowiedzi w piątek (4 września) od godz. 17.00.

 

Zapraszamy Dzieci i Młodzież, Rodziców i Rodziny
oraz Nauczycieli, Katechetów i Wychowawców.

 

 

 

 

 

Zachęcamy do włączenia się w akcję zbierania nakrętek.

Nakrętki zaklejonych workach należy składać bezpośrednio przy garażu.

kuba

 

 

 

 

 

___

SAKRAMENTY Chrzest Pokuta I Komunia Święta Bierzmowanie Namaszczenia chorych Małżeństwo


WSPÓLNOTY Rada Parafialna Kościół Domowy Caritas Parafialna Żywy Różaniec Lektorzy i ministranci Zespół i schola Patronki Dobrej Śmierci Szkaplerzna Bierzmowanych

pl

strona osiedla

gosc

1

Darmowy licznik wejść
Początek strony